Krótka odpowiedź
Żeby sprawdzić, czy firma spełnia NIS2, przejdź po kolei przez obowiązki z polskiej ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa w brzmieniu nadanym nowelizacją (Dz.U. 2026 poz. 252) i przy każdym zapytaj o dowód, a nie o deklarację. Lista do sprawdzenia: szacowanie ryzyka i środki z art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. a-n, informacje o zagrożeniach i zarządzanie incydentami (art. 8 ust. 1 pkt 3-5), osoby do kontaktu i kanał zgłoszeń od użytkowników (art. 9), dokumentacja z nadzorem i przechowywaniem (art. 10), zgłaszanie incydentów poważnych w 24 godziny, 72 godziny i miesiąc (art. 11) oraz obowiązki kierownika, w tym coroczne szkolenie (art. 8c-8e). Każdy obszar oceń jako brak, częściowo albo wdrożone z dowodami. Firmy objęte ustawą od jej wejścia w życie mają na wdrożenie obowiązków z rozdziału 3 czas do 3 kwietnia 2027 r.
Kluczowe fakty
Polską NIS2 jest ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa zmieniona ustawą z 23 stycznia 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 252); jej odnośnik nr 1 mówi wprost, że wdraża dyrektywę 2022/2555.
Podmioty, które spełniały przesłanki w dniu wejścia nowelizacji w życie, realizują obowiązki z rozdziału 3 w ciągu 12 miesięcy (art. 33 ust. 1 ustawy zmieniającej), czyli do 3 kwietnia 2027 r.
Art. 8 ust. 1 pkt 2 wymienia 14 grup środków (lit. a-n), od polityk szacowania ryzyka po polityki kontroli dostępu.
Dokumentacja ma dwie części: normatywną i operacyjną, czyli zapisy poświadczające wykonanie czynności, w tym logi systemów (art. 10 ust. 2-4).
Wczesne ostrzeżenie o incydencie poważnym trafia w ciągu 24 godzin od wykrycia do właściwego CSIRT sektorowego (do czasu ogłoszenia jego zdolności operacyjnej: CSIRT MON, NASK lub GOV, art. 44 ustawy zmieniającej), zgłoszenie w ciągu 72 godzin, sprawozdanie końcowe w ciągu miesiąca od zgłoszenia (art. 11 ust. 1 pkt 4-4c).
Kierownik podmiotu i osoba, której powierzono jego obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa, raz w roku kalendarzowym przechodzą szkolenie, a udział musi być udokumentowany (art. 8e).
Kary z art. 73 ust. 1-4, art. 73a-73c i art. 76b można co do zasady nałożyć po raz pierwszy po 3 kwietnia 2028 r. (art. 35 ustawy zmieniającej). Art. 35 nie wymienia kary do 100 000 000 zł z art. 73 ust. 5 i według Ministerstwa Cyfryzacji jest ona wyjątkiem.
01
Od czego zacząć samoocenę zgodności z NIS2
Pytanie, czy firma spełnia NIS2, w Polsce sprowadza się do pytania, czy spełnia obowiązki z ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa po nowelizacji z 23 stycznia 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 252). To ona wdraża dyrektywę 2022/2555, co ustawa zapisuje w odnośniku do tytułu. Samoocena polega na przejściu po kolei przez obowiązki z rozdziału 3 i ustaleniu przy każdym, czy firma ma dowód, że to działa. Sama polityka w folderze to za mało.
Ten poradnik zakłada, że firma wie już, że jest podmiotem kluczowym albo ważnym. Jeśli tego jeszcze nie ustaliliście, zacznijcie od testu w artykule o tym, czy firma podlega UKSC. Jeśli potrzebujecie najpierw ogólnego obrazu obowiązków i harmonogramu, przeczytajcie przegląd NIS2 i UKSC. Tutaj zajmujemy się jednym: jak rzetelnie ocenić stan wdrożenia.
Dwie rzeczy trzeba ustalić na starcie. Pierwsza to zakres: system zarządzania bezpieczeństwem informacji obejmuje system informacyjny wykorzystywany w procesach wpływających na świadczenie usługi (art. 8 ust. 1). Producent z 120 pracownikami nie ocenia więc wszystkiego, co ma w sieci, tylko to, od czego zależy usługa lub działalność objęta ustawą, łącznie z zależnościami, które łatwo pominąć, takimi jak ERP, poczta czy zdalny dostęp serwisanta. Druga to wyjątki. Podmiot ważny będący podmiotem publicznym, a także podmiot ważny należący do części podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki (w zakresie realizacji zadań publicznych), nie stosuje art. 8 ust. 1, tylko wymogów z załącznika nr 4 do ustawy (art. 8 ust. 3). Sektor bankowości i infrastruktury rynków finansowych ma odrębne zasady (art. 8i). Dostawcy usług cyfrowych wymienieni w art. 8b ust. 1, m.in. dostawcy usług chmurowych, centrów danych i usług zarządzanych, stosują dodatkowo szczegółowe środki z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2024/2690, więc ich samoocena musi objąć także te wymagania. Dla tych podmiotów lista poniżej wymaga dopasowania.
02
Skala ocen: po czym poznać, czy firma spełnia NIS2 w danym obszarze
Ustawa nie podaje żadnej skali ani formularza samooceny. Poniższa skala to propozycja z praktyki, która zmusza do rozmowy o dowodach, a nie o intencjach. Każdy obowiązek dostaje jedną z trzech ocen.
Typowy błąd samooceny to wystawianie oceny "wdrożone" na podstawie istnienia dokumentu. Ustawa sama odróżnia dokumentację normatywną, która mówi, jak firma ma działać, od operacyjnej, czyli zapisów poświadczających, że czynności są wykonywane, w tym automatycznych zapisów w dziennikach systemów (art. 10 ust. 2-4). Dobra samoocena patrzy na obie części. Przy każdym obszarze zapiszcie też, kto jest właścicielem tematu i skąd wzięliście dowód: to oszczędza pracy przy kolejnym przeglądzie.
- Brak: nie ma ani dokumentu, ani praktyki, albo praktyka istnieje wyłącznie w głowie jednej osoby.
- Częściowo: jest dokument bez śladów wykonania, albo praktyka bez zatwierdzonych zasad, albo obszar obejmuje tylko część systemów, od których zależy usługa.
- Wdrożone z dowodami: jest zatwierdzony dokument i są aktualne zapisy, które pokazują, że zasady działają (rejestr, protokół, raport z testu, decyzja zarządu, log).
03
Szacowanie ryzyka: fundament, który ocenia się jako pierwszy
Art. 8 ust. 1 pkt 1 wymaga systematycznego szacowania ryzyka wystąpienia incydentu i zarządzania tym ryzykiem. Od wyniku zależy reszta, bo środki z pkt 2 mają być odpowiednie i proporcjonalne do oszacowanego ryzyka. Bez aktualnej analizy ryzyka trudno więc obronić ocenę "wdrożone" w jakimkolwiek innym obszarze.
Dowody, które pokazują, że szacowanie ryzyka działa: zatwierdzona metodyka, rejestr ryzyk z datą ostatniego przeglądu, plan postępowania z ryzykiem z właścicielami i terminami oraz decyzja kierownictwa o akceptacji ryzyk, które zostają. Słowo "systematyczne" sugeruje, że jednorazowa analiza sprzed kilku lat nie wystarczy.
Typowa luka na przykładzie: firma ma rejestr ryzyk zrobiony kiedyś pod certyfikat ISO 27001, ale obejmuje on biuro i systemy finansowe, a pomija linię produkcyjną i zdalny dostęp dostawcy automatyki, od których zależy usługa objęta ustawą. Taki obszar zasługuje co najwyżej na ocenę "częściowo".
04
Środki z art. 8 ust. 1 pkt 2: czternaście pozycji i dowód przy każdej
To najdłuższa część samooceny. Ustawa wymienia środki techniczne i organizacyjne "w szczególności", więc lista lit. a-n jest minimum, a nie zamkniętym katalogiem. Przy każdej pozycji podajemy przykładowy dowód wdrożenia. To propozycje z praktyki, nie wymogi ustawy co do formy.
Przy łańcuchu dostaw (lit. e) ustawa każe dodatkowo uwzględnić m.in. podatności związane z dostawcą sprzętu lub oprogramowania i ogólną jakość jego produktów i usług ICT (art. 8 ust. 2). Typowa luka: lista dostawców istnieje w dziale zakupów, ale nikt nie ocenił, którzy z nich mają dostęp do systemów usługi. Druga przykładowa luka dotyczy lit. f: plan ciągłości działania jest napisany, ale nikt go nie testował, a ustawa mówi wprost o wdrażaniu, dokumentowaniu, testowaniu i utrzymywaniu planów.
- a) Polityki szacowania ryzyka i bezpieczeństwa systemu informacyjnego, w tym tematyczne: zatwierdzone, z numerem wersji i datą przeglądu.
- b) Bezpieczeństwo przy nabywaniu, rozwoju i utrzymaniu systemu, w tym testowanie: wymagania bezpieczeństwa w zamówieniach, raporty z testów przed wdrożeniem zmian.
- c) Bezpieczeństwo fizyczne i środowiskowe z kontrolą dostępu: lista osób z dostępem do serwerowni, zapisy z systemu kontroli wejść.
- d) Bezpieczeństwo zasobów ludzkich: zapisy z przyjęcia i odejścia pracownika, w tym potwierdzenie odebrania dostępów.
- e) Bezpieczeństwo i ciągłość łańcucha dostaw ICT: rejestr dostawców istotnych dla usługi, ocena każdego z nich, wymagania w umowach.
- f) Plany ciągłości działania, awaryjne i odtworzenia: plan plus protokół z testu, np. odtworzenia systemu z kopii zapasowej, z czasem i wnioskami.
- g) Monitorowanie systemu w trybie ciągłym: opis, co jest monitorowane i kto reaguje na alerty, przykładowe zgłoszenia z ostatnich tygodni.
- h) Polityki i procedury oceny skuteczności środków: plan przeglądów i testów, raporty z nich, lista działań naprawczych z terminami.
- i) Edukacja personelu z cyberbezpieczeństwa: program szkoleń i lista uczestników lub raport z platformy szkoleniowej.
- j) Podstawowe zasady cyberhigieny: krótkie zasady dla pracowników i ślad, że je poznali.
- k) Polityki i procedury stosowania kryptografii, w tym szyfrowania tam, gdzie to stosowne: polityka i przegląd, gdzie szyfrowanie faktycznie działa (laptopy, kopie, połączenia).
- l) Bezpieczna komunikacja z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym w stosownych przypadkach: raport z systemu tożsamości pokazujący, które konta mają MFA, a które są wyjątkami.
- m) Zarządzanie aktywami: aktualny rejestr sprzętu i oprogramowania z właścicielami.
- n) Polityki kontroli dostępu: polityka plus wynik ostatniego przeglądu uprawnień.
05
Zagrożenia, podatności i incydenty: ocena na ćwiczeniu, nie na papierze
Art. 8 ust. 1 wymaga też zbierania informacji o cyberzagrożeniach i podatnościach (pkt 3), zarządzania incydentami (pkt 4) i środków ograniczających wpływ incydentów, w tym regularnych aktualizacji oprogramowania stosownie do zaleceń producenta, z uwzględnieniem krytyczności poprawek, oraz niezwłocznego działania po dostrzeżeniu podatności (pkt 5). Dowodem jest tu przede wszystkim historia: kto czyta ostrzeżenia CERT Polska i producentów, jakie zgłoszenia z tego powstały, ile czasu zajęło wgranie ostatniej krytycznej poprawki.
Zgłaszanie incydentów poważnych ma w art. 11 twarde terminy. Wczesne ostrzeżenie trafia do właściwego CSIRT sektorowego, a do czasu ogłoszenia przez organ właściwy jego zdolności operacyjnej do CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV (art. 44 ustawy zmieniającej), niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin od wykrycia, zgłoszenie incydentu w ciągu 72 godzin, a sprawozdanie końcowe w ciągu miesiąca od zgłoszenia. Na wniosek CSIRT trzeba też przekazać sprawozdanie okresowe. Zgłoszenia idą przez system teleinformatyczny z art. 46 ust. 1 (S46). O incydencie poważnym, który niekorzystnie wpływa na świadczenie usług, firma informuje też użytkowników swoich usług (art. 11 ust. 2b).
Tego obszaru nie da się rzetelnie ocenić z samej procedury. Dobrym dowodem jest krótkie ćwiczenie przy stole: dział IT dostaje scenariusz, np. zaszyfrowany serwer plików w piątek wieczorem, a ktoś mierzy, po jakim czasie zespół wie, kto ocenia, czy incydent jest poważny, do którego CSIRT zgłaszamy, kto ma konto w S46 i skąd wziąć dane, które musi zawierać wczesne ostrzeżenie. Art. 12 ust. 1 wymienia je wprost, m.in. dane osoby zgłaszającej i osoby uprawnionej do wyjaśnień oraz moment wystąpienia i wykrycia incydentu. Protokół z takiego ćwiczenia i rejestr incydentów to mocne dowody. Typowa luka: procedura istnieje, ale jedyna osoba z dostępem do systemu zgłoszeń jest na urlopie, a zastępstwa nikt nie wyznaczył.
06
Osoby do kontaktu, wiedza dla użytkowników i kanał zgłoszeń
Art. 9 to krótki przepis, który łatwo sprawdzić i równie łatwo przeoczyć. Co do zasady ustawa wymaga wyznaczenia co najmniej dwóch osób do kontaktu z podmiotami krajowego systemu cyberbezpieczeństwa. Mikro- i małe przedsiębiorstwa oraz podmioty ważne będące podmiotami publicznymi wyznaczają co najmniej jedną taką osobę (art. 9 ust. 2 i 3). Dowód: pisemne wyznaczenie z imieniem i nazwiskiem, służbowym telefonem i adresem e-mail każdej osoby oraz zgodność tych danych z wpisem w wykazie.
Ten sam artykuł wymaga zapewnienia użytkownikom usługi dostępu do wiedzy o cyberzagrożeniach i sposobach zabezpieczania się, w szczególności na stronie internetowej (pkt 2). Wystarczy do tego hiperłącze do stron organu właściwego albo CSIRT (ust. 4). Użytkownik musi też mieć możliwość zgłoszenia cyberzagrożenia, incydentu lub podatności związanych z usługą (pkt 3). Po wpisie do wykazu podmiot zaczyna korzystać z systemu S46 (pkt 4). Sprawdzenie nie zajmuje dużo czasu: otwórzcie własną stronę jako klient i poszukajcie, gdzie zgłosić podatność. Typowa luka: formularz kontaktowy jest, ale zgłoszenia trafiają do skrzynki działu sprzedaży.
07
Dokumentacja i nadzór nad nią
Art. 10 wymaga opracowania, stosowania i aktualizowania dokumentacji bezpieczeństwa systemu informacyjnego wykorzystywanego do świadczenia usługi. Do dokumentacji normatywnej należą m.in. dokumentacja systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, ochrony infrastruktury, systemu zarządzania ciągłością działania i dokumentacja techniczna systemu. Ocena tego obszaru to nie tylko pytanie "czy mamy polityki", ale też, czy nad dokumentami jest nadzór.
Ustawa precyzuje ten nadzór: dokumenty mają być dostępne wyłącznie dla osób upoważnionych, chronione przed utratą i nieuprawnionym dostępem, a kolejne wersje oznaczone tak, żeby było widać zmiany (art. 10 ust. 6). Dokumentację przechowuje się co najmniej 2 lata od jej wycofania z użytkowania lub zakończenia świadczenia usługi (sposób liczenia tego okresu ustawa opisuje niejednoznacznie, więc warto ustalić go z prawnikiem; przepisu nie stosuje się do podmiotów objętych ustawą o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach), a zniszczenie potwierdza protokół brakowania, przechowywany trwale (art. 10 ust. 7-8).
Typowe luki mogą wyglądać tak: polityki leżą na dysku współdzielonym, do którego ma dostęp cała firma, nie mają numerów wersji, a najnowsza zatwierdzona wersja różni się od tej, którą stosuje IT. Szczegóły, jak ułożyć zestaw dokumentów, opisujemy w osobnym artykule o dokumentacji SZBI pod ustawę o KSC.
08
Zarząd: decyzje, budżet i coroczne szkolenie
Część obowiązków spoczywa bezpośrednio na kierowniku podmiotu. Odpowiada on za wykonywanie obowiązków z zakresu cyberbezpieczeństwa, m.in. z art. 8, art. 9-12b, art. 14 i art. 15, także wtedy, gdy powierzył je innej osobie (art. 8c ust. 1 i 3). Jeśli kierownikiem jest zarząd wieloosobowy i nie wskazano osoby odpowiedzialnej, odpowiadają wszyscy jego członkowie (art. 8c ust. 2).
Art. 8d mówi, co kierownik robi: podejmuje decyzje w sprawie przygotowania, wdrażania, stosowania, przeglądu i nadzoru systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, planuje środki finansowe, przydziela zadania i nadzoruje ich wykonanie, zapewnia, że personel zna obowiązki i wewnętrzne regulacje, oraz zapewnia zgodność z prawem. Dowodami są tu uchwały lub decyzje zarządu, pozycja w budżecie, dokument przydziału ról i notatki z przeglądów kierownictwa. Art. 8e dokłada coroczne szkolenie kierownika i osoby, której powierzono jego obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa: raz w roku kalendarzowym, z udokumentowanym udziałem.
Dwa obowiązki organizacyjne łatwo przeoczyć. Osoba, która ma realizować zadania z art. 8 lub art. 11, przed ich rozpoczęciem przedstawia informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa przeciwko ochronie informacji (art. 8f ust. 1). Podmiot powołuje też wewnętrzne struktury odpowiedzialne za cyberbezpieczeństwo albo zawiera umowę z dostawcą usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa (art. 14). Typowa luka: prezes przeszedł szkolenie w 2026 r. i zarząd uznaje temat za zamknięty, choć w 2027 r. trzeba je powtórzyć.
09
Terminy i kary: ile czasu zostało na zamknięcie luk
Podmioty, które w dniu wejścia nowelizacji w życie spełniały przesłanki uznania za kluczowe albo ważne, realizują obowiązki z rozdziału 3 w ciągu 12 miesięcy od tego dnia (art. 33 ust. 1 ustawy zmieniającej). Ministerstwo Cyfryzacji podaje dzień wejścia w życie jako 3 kwietnia 2026 r., a termin wdrożenia SZBI jako 3 kwietnia 2027 r. Firma, która spełni przesłanki później, ma 12 miesięcy od dnia ich spełnienia (art. 16).
Kary pieniężne z art. 73 ust. 1-4, art. 73a-73c (w tym kary dla kierownika) i art. 76b można co do zasady nałożyć po raz pierwszy po 3 kwietnia 2028 r., czyli po upływie 2 lat od wejścia ustawy w życie (art. 35 ustawy zmieniającej). Art. 35 nie wymienia kary do 100 000 000 zł z art. 73 ust. 5 i według Ministerstwa Cyfryzacji jest ona wyjątkiem. Dotyczy naruszenia, które powoduje np. bezpośrednie i poważne cyberzagrożenie dla bezpieczeństwa państwa albo życia i zdrowia ludzi. Okres bez kar nie przesuwa terminu wdrożenia obowiązków. Ocena, jak przepisy o karach stosują się do konkretnej sytuacji firmy, należy do prawnika.
Dla samooceny wynika z tego prosta kolejność: najpierw obszary z oceną "brak", które da się zamknąć szybko (osoby do kontaktu, kanał zgłoszeń, szkolenie zarządu), potem szacowanie ryzyka, a na jego podstawie plan dla środków z art. 8 ust. 1 pkt 2 z terminami przed 3 kwietnia 2027 r.
10
Kiedy przyda się spojrzenie z zewnątrz
Samoocenę można zrobić własnymi siłami i od niej warto zacząć. Ma jednak jedną słabość: oceniają ci sami ludzie, którzy budowali zabezpieczenia, więc łatwiej im uznać dokument za dowód, a zamiar za wdrożenie. Spojrzenie z zewnątrz pomaga zwłaszcza wtedy, gdy wyniki mają trafić do zarządu jako podstawa budżetu, gdy w firmie nie ma osoby, która zna ustawę na tyle, żeby przeczytać wszystkie czternaście pozycji z art. 8 ust. 1 pkt 2 w kontekście własnych systemów, albo gdy wewnętrzna ocena wyszła podejrzanie dobrze.
Taką analizę luk prowadzimy w ramach usługi Audyt UKSC. Porównujemy stan firmy z obowiązkami z ustawy: zbieramy dokumenty, rozmawiamy z zarządem i IT, przeglądamy zabezpieczenia i oddajemy listę braków z priorytetami oraz plan działań, omówiony na spotkaniu z zarządem. To ocena gotowości, która pokazuje, ile pracy zostało przed terminem.
FAQ
Najczęstsze pytania
Nie automatycznie. Przepisy wprowadzone nowelizacją nie wymagają certyfikatu żadnej konkretnej normy, a obowiązki z art. 8-11 i art. 8c-8e trzeba wykazać wprost, np. terminy zgłoszeń, osoby do kontaktu czy coroczne szkolenie kierownika. Działający system pod ISO 27001 bardzo ułatwia samoocenę, bo wiele dowodów już istnieje. Minister właściwy do spraw informatyzacji może opublikować zestawienie wymogów norm, których wykonanie realizuje obowiązki ustawy (art. 45 ust. 3).
Art. 8 ust. 1 dotyczy jednakowo podmiotów kluczowych i ważnych, a środki mają być proporcjonalne do ryzyka i uwzględniać m.in. wielkość podmiotu. Wyjątek dotyczy podmiotów ważnych będących podmiotami publicznymi i części jednostek systemu szkolnictwa wyższego i nauki, które stosują wymogi z załącznika nr 4 (art. 8 ust. 3). Różnice między podmiotami kluczowymi i ważnymi dotyczą innych obszarów niż sama lista środków, m.in. audytu: podmiot kluczowy przeprowadza go co najmniej raz na 3 lata (art. 15 ust. 1), a podmiotowi ważnemu organ może go nakazać po incydencie poważnym lub innym naruszeniu (art. 15 ust. 1b).
Nie. Samoocena to wewnętrzne narzędzie zarządcze i ustawa jej nie reguluje. Podmioty kluczowe mają odrębny obowiązek audytu bezpieczeństwa systemu informacyjnego; podmioty kluczowe objęte ustawą od jej wejścia w życie przeprowadzają pierwszy audyt w ciągu 24 miesięcy (art. 33 ust. 2 ustawy zmieniającej), czyli do 3 kwietnia 2028 r. Rzetelna samoocena dobrze przygotowuje do takiej weryfikacji.
Najlepiej osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo razem z właścicielami obszarów: IT, kadrami, zakupami i osobą od ciągłości działania. Wyniki powinien przyjąć zarząd, bo to kierownik podmiotu podejmuje decyzje w sprawie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji i planuje środki finansowe (art. 8d). Samoocena, której zarząd nie widział, nie zamieni się w budżet ani w terminy.
Zamienić go w plan: dla każdego obszaru z oceną "brak" albo "częściowo" wpisać działanie, właściciela, termin i dowód, który ma powstać. Plan zatwierdzony przez zarząd sam w sobie jest dowodem, że kierownik nadzoruje system. Po zamknięciu luk ocenę powtarzacie, najlepiej w stałym cyklu, bo zabezpieczenia i zespół się zmieniają.
Źródła
Na czym opiera się ten artykuł
- Ustawa o KSC, odnośnik nr 1: wdrożenie dyrektywy 2022/2555 (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 1)
- Ustawa o KSC, art. 8 ust. 1 i 3: zakres SZBI i wyjątek dla części podmiotów publicznych (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 14-15)
- Ustawa o KSC, art. 8b: akty wykonawcze UE (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 16)
- Ustawa o KSC, art. 8i: sektor bankowości i infrastruktury rynków finansowych (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 18)
- Ustawa o KSC, art. 10 ust. 2-4: dokumentacja normatywna i operacyjna (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 18-19)
- Ustawa o KSC, art. 8 ust. 1 pkt 1-2: szacowanie ryzyka i proporcjonalne środki (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 14)
- Ustawa o KSC, art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. a-n: środki techniczne i organizacyjne (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 14-15)
- Ustawa o KSC, art. 8 ust. 2: łańcuch dostaw (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 15)
- Ustawa o KSC, art. 8 ust. 1 pkt 3-5: zagrożenia, incydenty, aktualizacje (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 15)
- Ustawa o KSC, art. 11 ust. 1 pkt 4-4c, ust. 2 i 2b: terminy i sposób zgłoszeń (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 19-20)
- Ustawa o KSC, art. 12 ust. 1: treść wczesnego ostrzeżenia (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 20)
- Ustawa zmieniająca KSC, art. 44: adresat zgłoszeń w okresie przejściowym (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 81)
- Ustawa o KSC, art. 9: osoby do kontaktu, informacja i zgłoszenia od użytkowników (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 18)
- Ustawa o KSC, art. 73a ust. 1 pkt 6: kara dla kierownika za brak osób do kontaktu (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 69)
- Ministerstwo Cyfryzacji, Q&A do nowelizacji KSC, pkt 2.10: dane osób do kontaktu w wykazie (s. 24-25)
- Ustawa o KSC, art. 10: dokumentacja, nadzór, przechowywanie (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 18-19)
- Ustawa o KSC, art. 8c-8f: odpowiedzialność i zadania kierownika, szkolenie, informacja z KRK (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 16)
- Ustawa o KSC, art. 14: struktury wewnętrzne lub dostawca usług zarządzanych (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 22)
- Ustawa zmieniająca KSC, art. 33 ust. 1 i art. 35: termin wdrożenia i pierwsze kary (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 79)
- Ustawa o KSC, art. 16: 12 miesięcy dla podmiotów objętych później (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 23)
- Ustawa o KSC, art. 73 ust. 5: kara do 100 000 000 zł (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 68)
- Ministerstwo Cyfryzacji, Q&A do nowelizacji KSC: data wejścia w życie (s. 22)
- Ministerstwo Cyfryzacji, Q&A do nowelizacji KSC: terminy wdrożenia (s. 26)
- Ministerstwo Cyfryzacji, Q&A do nowelizacji KSC, pyt. 12.1: kara ekstraordynaryjna (s. 75)


