Wróć do bazy wiedzy

NIS2

Podmiot kluczowy a podmiot ważny - różnice w obowiązkach i nadzorze

Podmiot kluczowy i podmiot ważny mają w ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa niemal ten sam katalog obowiązków. Różnią się przede wszystkim tym, jak państwo je sprawdza: audytem co trzy lata, rodzajem nadzoru, uprawnieniami organu i wysokością kar. Zestawiamy podobieństwa i różnice, z numerami przepisów.

Opublikowano
20 listopada 2026
Czas
14 min
Format
Poradnik · Średniozaawansowany
Ilustracja artykułu: Podmiot kluczowy a podmiot ważny - różnice w obowiązkach i nadzorze

01

O kategorii decydują załącznik do ustawy i wielkość firmy: w załączniku nr 1 podmiotem kluczowym jest co do zasady firma większa niż średnie przedsiębiorstwo, a średnia jest podmiotem ważnym (są wyjątki, np. przedsiębiorca komunikacji elektronicznej). Firmy z załącznika nr 2, które są co najmniej średnimi przedsiębiorcami, są podmiotami ważnymi, także gdy są duże (art. 5 ust. 1 i 2).

02

Wspólne obowiązki obu kategorii to m.in. wniosek o wpis do wykazu w ciągu 6 miesięcy (art. 7c ust. 1), system zarządzania bezpieczeństwem informacji (art. 8), dokumentacja (art. 10) i zgłoszenie incydentu poważnego w ciągu 24 i 72 godzin (art. 11 ust. 1 pkt 4 i 4a).

03

Audyt bezpieczeństwa co najmniej raz na 3 lata jest obowiązkiem tylko podmiotu kluczowego. Podmiotowi ważnemu organ może go nakazać po incydencie poważnym albo innym naruszeniu ustawy (art. 15 ust. 1 i 1b).

Krótka odpowiedź

Podmiot kluczowy a podmiot ważny to dwie kategorie z ustawy o KSC, które mają prawie te same obowiązki: wpis do wykazu, system zarządzania bezpieczeństwem informacji, dokumentację, zgłaszanie incydentów poważnych i odpowiedzialność kierownika. Główne różnice są cztery. Tylko podmiot kluczowy musi co najmniej raz na 3 lata przeprowadzić audyt bezpieczeństwa (art. 15 ust. 1). Podmiot kluczowy podlega nadzorowi prewencyjnemu i następczemu, a podmiot ważny tylko następczemu (art. 53 ust. 3). Wobec podmiotu ważnego organ nie może m.in. wyznaczyć urzędnika monitorującego ani wstrzymać działalności (art. 53 ust. 17). Maksymalna kara wynosi dla podmiotu kluczowego 10 mln euro lub 2% przychodów, zależnie od tego, która kwota jest wyższa, a dla podmiotu ważnego 7 mln euro lub 1,4% przychodów (art. 73 ust. 3 i 4). Odrębne zasady mają podmioty ważne będące podmiotami publicznymi.

Kluczowe fakty

O kategorii decydują załącznik do ustawy i wielkość firmy: w załączniku nr 1 podmiotem kluczowym jest co do zasady firma większa niż średnie przedsiębiorstwo, a średnia jest podmiotem ważnym (są wyjątki, np. przedsiębiorca komunikacji elektronicznej). Firmy z załącznika nr 2, które są co najmniej średnimi przedsiębiorcami, są podmiotami ważnymi, także gdy są duże (art. 5 ust. 1 i 2).

Wspólne obowiązki obu kategorii to m.in. wniosek o wpis do wykazu w ciągu 6 miesięcy (art. 7c ust. 1), system zarządzania bezpieczeństwem informacji (art. 8), dokumentacja (art. 10) i zgłoszenie incydentu poważnego w ciągu 24 i 72 godzin (art. 11 ust. 1 pkt 4 i 4a).

Audyt bezpieczeństwa co najmniej raz na 3 lata jest obowiązkiem tylko podmiotu kluczowego. Podmiotowi ważnemu organ może go nakazać po incydencie poważnym albo innym naruszeniu ustawy (art. 15 ust. 1 i 1b).

Nad podmiotem kluczowym nadzór jest prewencyjny i następczy, nad podmiotem ważnym następczy, w szczególności przy uzasadnionym podejrzeniu naruszenia (art. 53 ust. 3).

Tylko wobec podmiotu kluczowego organ może wyznaczyć urzędnika monitorującego, wstrzymać koncesję lub działalność albo zakazać kierownikowi pełnienia funkcji zarządczych (art. 53 ust. 5 pkt 6, ust. 9 i ust. 17).

Kara dla podmiotu kluczowego: do 10 mln euro lub 2% przychodów (stosuje się kwotę wyższą), nie mniej niż 20 000 zł. Dla podmiotu ważnego: do 7 mln euro lub 1,4% przychodów, nie mniej niż 15 000 zł (art. 73 ust. 3 i 4).

01

Podmiot kluczowy a podmiot ważny: ta sama praca, inny nadzór

Zarząd, który właśnie dowiedział się, że firma podlega ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, zwykle pyta najpierw, do której kategorii trafił. Podmiot kluczowy a podmiot ważny różnią się mniej, niż sugerują nazwy. Lista obowiązków w rozdziale 3 ustawy jest dla obu kategorii prawie ta sama: przepisy zaczynają się od słów „podmiot kluczowy lub podmiot ważny”.

Różnica leży gdzie indziej: w tym, jak i jak często państwo sprawdza, czy firma te obowiązki wykonuje, oraz w tym, co może zrobić, gdy nie wykonuje. Podmiot kluczowy ma obowiązkowy audyt co trzy lata, nadzór także przed incydentem, szerszy katalog środków organu i wyższy pułap kar. Podmiot ważny wdraża te same zabezpieczenia, ale organ sięga po narzędzia nadzoru zwykle dopiero wtedy, gdy ma powód.

Dla firmy oznacza to jedno: kategoria nie zmienia zakresu pracy przy wdrożeniu, zmienia natomiast tempo i formę rozliczania się z niej.

02

Najpierw ustal, czy firma w ogóle jest w zakresie

Ten tekst zakłada, że wiesz już, że firma podlega ustawie. Jeśli nie, zacznij od sprawdzenia trzech rzeczy: czy rodzaj działalności jest wymieniony w załączniku nr 1 lub 2 do ustawy, jaka jest wielkość firmy i czy nie zachodzi jeden z wyjątków, w których wielkość nie ma znaczenia. Krok po kroku prowadzi przez to osobny artykuł z testem w pięciu pytaniach.

03

Jak ustawa przypisuje kategorię

Podstawowa reguła jest w art. 5. Podmiotem kluczowym jest przede wszystkim firma wskazana w załączniku nr 1 (sektory kluczowe), która przewyższa wymogi dla średniego przedsiębiorstwa z rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Podmiotem ważnym jest firma z załącznika nr 1, która spełnia wymogi dla średniego przedsiębiorcy, oraz firma z załącznika nr 2 (sektory ważne), która spełnia je lub przewyższa. Gdy podmiot spełnia warunki obu kategorii, jest podmiotem kluczowym (art. 5 ust. 4).

Od zasady wielkości są wyjątki. Niezależnie od wielkości podmiotem kluczowym jest m.in. dostawca usług DNS, kwalifikowany dostawca usług zaufania, podmiot krytyczny i podmiot publiczny z załącznika nr 1 (art. 5 ust. 1 pkt 4). Podmiot leczniczy, który nie jest przedsiębiorcą, jest podmiotem ważnym przy zatrudnieniu od 50 do 249 osób, a kluczowym od 250 osób (art. 5 ust. 8). Wielkość ocenia się według stanu na dzień sporządzenia sprawozdania finansowego (art. 5 ust. 5).

Kategorię może też nadać organ. Decyzją może uznać za podmiot kluczowy lub ważny firmę z załączników, która nie spełnia warunków z art. 5 (np. jest za mała), jeśli np. jako jedyna świadczy usługę o kluczowym znaczeniu dla krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej albo zakłócenie jej usługi spowoduje poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub zdrowia publicznego (art. 7l ust. 1). O kategorii decyduje wtedy załącznik: działalność z załącznika nr 1 daje podmiot kluczowy, z załącznika nr 2 podmiot ważny (art. 7l ust. 2).

Dwa przykłady pokazują, jak to działa w praktyce.

  • Zakład przetwórstwa spożywczego ze 120 pracownikami. Przemysłowa produkcja i przetwarzanie żywności są w załączniku nr 2, więc jeśli zakład spełnia kryteria średniego przedsiębiorcy (liczy się nie tylko zatrudnienie, ale też obrót lub suma bilansowa), jest podmiotem ważnym. Duży producent żywności z tego samego sektora też jest podmiotem ważnym, bo przy załączniku nr 2 przekroczenie progu średniej firmy nie zmienia kategorii. Wyjątek: firma uznana za podmiot krytyczny jest podmiotem kluczowym niezależnie od wielkości (art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. c).
  • Spółka dystrybucyjna energii elektrycznej z koncesją na dystrybucję. Ta działalność jest w załączniku nr 1. Jeśli spółka przewyższa wymogi dla średniego przedsiębiorstwa, jest podmiotem kluczowym. Gdyby była średnia, byłaby podmiotem ważnym, chyba że jest podmiotem krytycznym (art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. c).

04

Obowiązki podmiotu kluczowego i podmiotu ważnego, które są takie same

Większość pracy jest wspólna. Producent żywności i dystrybutor energii muszą zbudować ten sam system zarządzania bezpieczeństwem informacji, z szacowaniem ryzyka, środkami technicznymi i organizacyjnymi, zarządzaniem incydentami i planami ciągłości działania (art. 8 ust. 1). Środki mają być proporcjonalne do ryzyka i uwzględniać m.in. wielkość podmiotu, więc ich skala może się różnić, ale katalog jest ten sam. Odrębne zasady mają podmioty ważne będące podmiotami publicznymi: zamiast art. 8 ust. 1 wdrażają system zarządzania bezpieczeństwem informacji spełniający wymogi z załącznika nr 4 do ustawy (art. 8 ust. 3).

Wspólne są też terminy startowe. Obowiązki z rozdziału 3 ustawy oba rodzaje podmiotów realizują w ciągu 12 miesięcy od dnia spełnienia przesłanek uznania za podmiot kluczowy lub ważny (art. 16 pkt 1).

Wspólne obowiązki w skrócie:

  • Wniosek o wpis do wykazu w ciągu 6 miesięcy od spełnienia przesłanek, a zmiany danych w ciągu 14 dni (art. 7c ust. 1 i 3).
  • System zarządzania bezpieczeństwem informacji z katalogiem środków z art. 8 ust. 1.
  • Co do zasady co najmniej dwie osoby do kontaktu z podmiotami krajowego systemu cyberbezpieczeństwa (art. 9 ust. 1 pkt 1). Mikro- i mały przedsiębiorca oraz podmiot ważny będący podmiotem publicznym wyznaczają co najmniej jedną taką osobę (art. 9 ust. 2 i 3). Do tego kanał, przez który użytkownik zgłosi cyberzagrożenie, incydent lub podatność (art. 9 ust. 1 pkt 3).
  • Dokumentacja bezpieczeństwa systemu informacyjnego, normatywna i operacyjna (art. 10).
  • Wczesne ostrzeżenie o incydencie poważnym w ciągu 24 godzin od wykrycia, zgłoszenie incydentu w ciągu 72 godzin i sprawozdanie końcowe w ciągu miesiąca (art. 11 ust. 1 pkt 4, 4a i 4c).
  • Wewnętrzne struktury odpowiedzialne za cyberbezpieczeństwo albo umowa z dostawcą usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa (art. 14).
  • Odpowiedzialność kierownika za wykonanie obowiązków i coroczne szkolenie kierownika (art. 8c ust. 1 i art. 8e ust. 1).

05

Audyt co 3 lata dotyczy tylko podmiotu kluczowego

To najbardziej namacalna różnica. Podmiot kluczowy przeprowadza na własny koszt, co najmniej raz na 3 lata, audyt bezpieczeństwa systemu informacyjnego wykorzystywanego do świadczenia usługi (art. 15 ust. 1). Pierwszy audyt musi zapewnić w ciągu 24 miesięcy od spełnienia przesłanek (art. 16 pkt 2), a kopię raportu przekazuje organowi w postaci elektronicznej w ciągu 3 dni roboczych od jego otrzymania (art. 15 ust. 1a).

Podmiot ważny nie ma obowiązku cyklicznego audytu. Nie znaczy to, że audytu nigdy nie zobaczy: organ może w drodze decyzji nakazać mu zewnętrzny audyt, jeśli wystąpi incydent poważny albo inne naruszenie ustawy. Podmiotowi kluczowemu może go nakazać w każdym czasie (art. 15 ust. 1b).

Decyzja o audycie podlega natychmiastowemu wykonaniu, a termin przekazania raportu wyznacza organ (art. 15 ust. 1b i 1c). Dlatego dokumentację i dowody działania zabezpieczeń dobrze jest prowadzić tak, jakby audyt mógł się zacząć w każdej chwili. Kto może przeprowadzić audyt i jak wyglądają terminy przejściowe, opisujemy w osobnym artykule.

06

Nadzór prewencyjny i następczy: czym się różni

Ustawa mówi wprost, że organy sprawują nadzór o charakterze prewencyjnym i następczym nad podmiotami kluczowymi oraz następczym nad podmiotami ważnymi, w szczególności w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że może dochodzić do naruszenia przepisów (art. 53 ust. 3). Prościej: podmiot kluczowy może spodziewać się kontroli także wtedy, gdy nic się nie stało. Do podmiotu ważnego organ przychodzi przede wszystkim wtedy, gdy ma uzasadnione podejrzenie naruszenia, np. po incydencie poważnym.

Narzędzia nadzoru z art. 53 ust. 2 przysługują organowi wobec obu kategorii. Może prowadzić kontrole, w tym doraźne, w siedzibie firmy lub zdalnie, żądać informacji, dokumentów i dowodów realizacji wymogów z art. 8 oraz zlecić CSIRT ocenę bezpieczeństwa systemu (art. 53 ust. 2 i ust. 17). Do kontroli firm będących przedsiębiorcami stosuje się rozdział 5 Prawa przedsiębiorców (art. 54 pkt 1).

Gdy organ ma uzasadnione podejrzenie naruszenia, może skierować do firmy pismo z ostrzeżeniem, w którym wskazuje, co poprawić i w jakim terminie (art. 53 ust. 4). Przed ostrzeżeniem, innymi środkami albo karą informuje o wstępnych ustaleniach, a firma ma nie więcej niż 7 dni na stanowisko (art. 53 ust. 13 i 14). W pilnych przypadkach, np. gdy utrudniłoby to natychmiastową reakcję na incydent, organ może pominąć ten krok (art. 53 ust. 16). Te zasady dotyczą obu kategorii (art. 53 ust. 17).

07

Uprawnienia organu: czego nie można zrobić wobec podmiotu ważnego

Art. 53 ust. 5 wymienia środki, którymi organ egzekwuje przepisy. Wobec obu kategorii może m.in. nakazać określone czynności przy obsłudze incydentu, zaniechanie naruszeń, zapewnienie zgodności systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, poinformowanie klientów o poważnym cyberzagrożeniu, wdrożenie zaleceń z audytu w określonym terminie oraz podanie do wiadomości publicznej informacji o naruszeniach albo o incydencie poważnym.

Dwie grupy środków dotyczą tylko podmiotu kluczowego, bo ust. 17, który określa nadzór nad podmiotem ważnym, ich nie obejmuje.

  • Urzędnik monitorujący: organ może wyznaczyć swojego pracownika do nadzorowania wykonywania obowiązków na czas nie dłuższy niż miesiąc (art. 53 ust. 5 pkt 6).
  • Środki wobec podmiotu kluczowego, który nie wykonał nakazu lub decyzji: wstrzymanie albo ograniczenie koncesji lub zezwolenia, wstrzymanie działalności w całości albo w części oraz zakaz pełnienia funkcji zarządczych przez kierownika do czasu usunięcia uchybień (art. 53 ust. 9). Tych środków nie stosuje się do podmiotów publicznych (art. 53 ust. 10).

08

Kary dla podmiotu kluczowego i ważnego

Katalog naruszeń, za które grozi kara, jest w art. 73 ust. 1 wspólny dla obu kategorii: od braku szacowania ryzyka i braku systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, przez niezgłoszenie incydentu, po utrudnianie kontroli. Różni się górna i dolna granica kary.

Dla podmiotu ważnego przepis podaje kwotę 7 mln euro lub 1,4% przychodów, ale w odróżnieniu od przepisu dla podmiotu kluczowego nie dopowiada, że stosuje się kwotę wyższą. Jak to czytać w konkretnej sprawie, warto ustalić z prawnikiem.

Niektóre sankcje są wspólne dla obu kategorii. Za naruszenie, które powoduje bezpośrednie i poważne cyberzagrożenie m.in. dla bezpieczeństwa państwa albo życia i zdrowia ludzi, organ nakłada karę do 100 mln zł (art. 73 ust. 5). Żeby wymusić wykonanie decyzji, może nałożyć okresową karę od 500 zł do 100 000 zł za każdy dzień opóźnienia (art. 76b ust. 1). Osobno karze może podlegać kierownik podmiotu, do 300% wynagrodzenia, a w podmiocie publicznym do 100% (art. 73a ust. 4 i 5). Szczegóły i zasady odpowiedzialności zarządu omawiamy w osobnym artykule.

  • Podmiot kluczowy: do 10 mln euro albo 2% przychodów z działalności gospodarczej z poprzedniego roku obrotowego, przy czym stosuje się kwotę wyższą. Nie mniej niż 20 000 zł (art. 73 ust. 3).
  • Podmiot ważny: do 7 mln euro lub 1,4% przychodów z działalności gospodarczej z poprzedniego roku obrotowego. Nie mniej niż 15 000 zł (art. 73 ust. 4).
  • Firma działająca krócej niż 12 miesięcy albo bez przychodu: podstawą wymiaru jest równowartość 500 000 euro dla podmiotu kluczowego i 250 000 euro dla podmiotu ważnego (art. 73 ust. 3a i ust. 4).
  • Kara za brak audytu w terminie (art. 73 ust. 1 pkt 11) w praktyce dotyczy podmiotu kluczowego, bo tylko on ma obowiązek cyklicznego audytu.

09

Porównanie w skrócie

Zestawienie najważniejszych różnic dla firm. Poza nimi obie kategorie mają w zasadzie te same obowiązki. Odrębne zasady mają podmioty ważne będące podmiotami publicznymi, np. inny system zarządzania bezpieczeństwem informacji, osoby do kontaktu i osobna podstawa kary (art. 8 ust. 3, art. 9 ust. 3, art. 73 ust. 1c).

  • Kto: podmiot kluczowy to głównie duże firmy z załącznika nr 1 i podmioty wskazane niezależnie od wielkości. Podmiot ważny to głównie średnie firmy z załącznika nr 1 oraz średnie i duże z załącznika nr 2 (art. 5).
  • Audyt cykliczny: podmiot kluczowy co najmniej raz na 3 lata, podmiot ważny tylko na nakaz organu po incydencie poważnym lub naruszeniu (art. 15 ust. 1 i 1b).
  • Charakter nadzoru: podmiot kluczowy prewencyjny i następczy, podmiot ważny następczy (art. 53 ust. 3).
  • Urzędnik monitorujący, wstrzymanie koncesji lub działalności, zakaz pełnienia funkcji przez kierownika: tylko wobec podmiotu kluczowego (art. 53 ust. 5 pkt 6, ust. 9, ust. 17).
  • Maksymalna kara: 10 mln euro lub 2% przychodów (stosuje się kwotę wyższą) wobec 7 mln euro lub 1,4% przychodów; minimalna 20 000 zł wobec 15 000 zł (art. 73 ust. 3 i 4).

10

Co z tego wynika dla zarządu

Kategoria podmiotu ważnego nie jest „lżejszą wersją” ustawy. Zabezpieczenia, dokumentacja, zgłaszanie incydentów i odpowiedzialność kierownika są te same. Podmiot ważny zyskuje przede wszystkim to, że nikt nie sprawdza go cyklicznie z urzędu. Gdy jednak zdarzy się incydent poważny, organ może sięgnąć po kontrolę, nakaz audytu i kary, a firma musi wtedy pokazać, że system działał wcześniej, a nie że powstał po fakcie.

Podmiot kluczowy musi dodatkowo zaplanować audyt w cyklu trzyletnim i liczyć się z kontrolą bez wyraźnego powodu. W budżecie i harmonogramie oznacza to stały koszt audytu oraz gotowość do przedstawienia dowodów w każdym momencie.

Jeśli kwalifikacja firmy nie jest oczywista, bo działa w kilku sektorach, należy do grupy kapitałowej albo jest blisko progu średniego przedsiębiorstwa, ocenę prawną warto powierzyć prawnikowi. Od strony bezpieczeństwa najprostszy start to ocena luk wobec wymogów art. 8 i plan wdrożenia na 12 miesięcy, niezależnie od kategorii.

FAQ

Najczęstsze pytania

Nie. Cykliczny audyt co najmniej raz na 3 lata jest obowiązkiem podmiotu kluczowego (art. 15 ust. 1). Podmiotowi ważnemu organ może nakazać audyt zewnętrzny w drodze decyzji, jeśli wystąpi incydent poważny albo inne naruszenie ustawy (art. 15 ust. 1b).

Tak. Organ może prowadzić kontrole, w tym doraźne, także wobec podmiotu ważnego (art. 53 ust. 2 i 17). Nadzór nad podmiotem ważnym ma jednak charakter następczy, czyli organ sięga po niego w szczególności przy uzasadnionym podejrzeniu naruszenia (art. 53 ust. 3 pkt 2).

Tak. Obie kategorie zgłaszają wczesne ostrzeżenie o incydencie poważnym w ciągu 24 godzin od wykrycia, incydent poważny w ciągu 72 godzin i sprawozdanie końcowe w ciągu miesiąca od zgłoszenia (art. 11 ust. 1 pkt 4, 4a i 4c). Wyjątek: podmiot ważny będący podmiotem publicznym nie przekazuje wczesnego ostrzeżenia ani sprawozdań (art. 12c).

Z tytułu samej produkcji żywności nie, chyba że firma jest podmiotem krytycznym, bo ten jest podmiotem kluczowym niezależnie od wielkości (art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. c). Ten sektor jest w załączniku nr 2, a firmy z tego załącznika są podmiotami ważnymi, także gdy przewyższają wymogi dla średniego przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 pkt 2). Nawet uznanie decyzją organu przypisuje działalność z załącznika nr 2 do podmiotów ważnych (art. 7l ust. 2). Inaczej może być też, jeśli firma prowadzi działalność z załącznika nr 1.

Jest wtedy podmiotem kluczowym (art. 5 ust. 4). Przykładowo firma prowadząca działalność z załącznika nr 1 i z załącznika nr 2, która przewyższa wymogi dla średniego przedsiębiorstwa, podlega reżimowi podmiotu kluczowego. W przypadkach granicznych ocenę prawną najlepiej zlecić prawnikowi.

Źródła

Na czym opiera się ten artykuł

  1. Ustawa o KSC, art. 8: system zarządzania bezpieczeństwem informacji (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 14)
  2. Ustawa o KSC, art. 5 ust. 1: podmioty kluczowe (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 5-6)
  3. Ustawa o KSC, art. 5 ust. 2-8: podmioty ważne i zasady kwalifikacji (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 6)
  4. Ustawa o KSC, art. 7l: uznanie za podmiot kluczowy lub ważny w drodze decyzji (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 13)
  5. Ustawa o KSC, załącznik nr 1: sektor energia, dystrybucja energii elektrycznej (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 87)
  6. Ustawa o KSC, załącznik nr 2: produkcja, przetwarzanie i dystrybucja żywności (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 98)
  7. Ustawa o KSC, art. 8 ust. 1 i 3: system zarządzania bezpieczeństwem informacji (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 14-15)
  8. Ustawa o KSC, art. 7c: wniosek o wpis do wykazu (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 10)
  9. Ustawa o KSC, art. 8c-8e: odpowiedzialność i szkolenie kierownika (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 16)
  10. Ustawa o KSC, art. 9-10: osoby do kontaktu i dokumentacja (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 18)
  11. Ustawa o KSC, art. 11: zgłaszanie incydentów poważnych (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 19-20)
  12. Ustawa o KSC, art. 14 i art. 16: struktury i terminy (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 22-23)
  13. Ustawa o KSC, art. 15: audyt (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 22)
  14. Ustawa o KSC, art. 16: termin pierwszego audytu (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 23)
  15. Ustawa o KSC, art. 53 ust. 1-7: zakres nadzoru i środki organu (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 49)
  16. Ustawa o KSC, art. 53 ust. 8-14: środki wobec podmiotu kluczowego, wstępne ustalenia (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 50)
  17. Ustawa o KSC, art. 53 ust. 15-17: nadzór nad podmiotem ważnym (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 51)
  18. Ustawa o KSC, art. 54: przepisy o kontroli (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 53)
  19. Ustawa o KSC, art. 53 ust. 5 i 9: środki egzekwowania przepisów (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 49-50)
  20. Ustawa o KSC, art. 53 ust. 17: przepisy stosowane wobec podmiotu ważnego (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 51)
  21. Ustawa o KSC, art. 73 ust. 1: naruszenia zagrożone karą (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 67)
  22. Ustawa o KSC, art. 73 ust. 3-5: wysokość kar (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 68)
  23. Ustawa o KSC, art. 73a ust. 4 i 5: kara dla kierownika (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 69)
  24. Ustawa o KSC, art. 76b: okresowa kara pieniężna (Dz.U. 2026 poz. 252, s. 71)

Konsultacja ekspercka

Sprawdź, co kategoria oznacza dla Twojej firmy

Ocenimy stan zabezpieczeń wobec wymogów ustawy o KSC i przygotujemy plan wdrożenia dopasowany do tego, czy firma jest podmiotem kluczowym, czy ważnym.

Umów konsultację